ကၽြန္ေတာ္ ေလးစားေသာ ကၽြန္ေတာ့ဘဝ၏ ေရွ႕ေဆာင္ လမ္းျပ ပုဂၢိဳလ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း

ကၽြန္ေတာ္ ေလးစားေသာ ကၽြန္ေတာ့ဘဝ၏ ေရွ႕ေဆာင္ လမ္းျပ ပုဂၢိဳလ္  ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း
ကၽြန္ေတာ္ ေလးစား၊ အားက် ၊ ဂုဏ္ယူ ၊တန္ဖိုးထားေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း

Saturday, May 19, 2012

စက္မႈဇုံက အလုပ္သမားဘဝ



စက္မႈဇုံ အလုပ္သမားဘဝ

၁၉၉၇ ခုႏွစ္ေလာက္မွာ  လိႈင္သာယာစက္မႈဇုံမွာ စက္ရုံေတြ တစ္ရုံစ ႏွစ္ရုံစ စတင္ျပီး လည္ပတ္လာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အလုပ္သင္ ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ တစ္ေန႕လုပ္ခ ေဒးေၾကးဟာ ၅၀ က်ပ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒီတုန္းက တစ္ေန႕ ၅၀ က်ပ္နဲ႕ အလုပ္စဝင္ခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ေပၚဆန္းေမႊး ဆန္ရွယ္တစ္ျပီကို ၄၅ က်ပ္ပဲရွိပါတယ္။ ဒီေတာ့ အနည္းဆုံးအလုပ္သင္ အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ ရဲ႕ တစ္ေန႕ေန႕ေၾကး ဟာ အေကာင္းစားဆန္တစ္ျပည္ေတာ့ဝယ္လုိ႕ရပါတယ္။

          အခု ၂၀၁၂ ခုႏွစ္မွာ အလားတူ အလုပ္သင္ အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေျခခံေဒးေၾကး ဟာ ၄၅၀ က်ပ္ စေပးပါတယ္။ ၁၅ ႏွစ္အတြင္း ရွစ္ဆတတ္လာပါတယ္။ ကုန္ေဈးႏႈန္းကေတာ့ ဆန္တစ္ျပည္ကို  ၄၅က်ပ္ ကေန အခု ၁၈၀၀ က်ပ္ ေလာက္ထိ တတ္သြားတယ္။ အဆ ေလးဆယ္ တတ္သြားတယ္။ အခု အေျခခံအလုပ္သမားတစ္ေယာက္၇ဲ႕ ေဒးေၾကးဟာ စားကြဲတစ္ျပည္ ေတာင္ ဝယ္လို႕ရေတာ့မယ္မထင္ဘူး။

          ခုတစ္ေလာ စက္မႈဇုံမွာ လစာနည္းလုိ႕ ဆႏၵျပၾကတဲ့ရုံေတြ မ်ားမ်ားလာတယ္။ ဆန္နီဖိနပ္စက္ရုံ၊ ဆံပင္တုစက္ရုံ၊ YES အထည္ခ်ဳပ္၊ နဲ႕ အျခားစက္ရုံေတြေရာရွိၾကေသးတယ္။ေမလ တစ္လထဲတင္ ရုံ ၂၀ ဆႏၵျပၾကတယ္။ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ေမလ ဟာဆႏၵအျပဆုံးလျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီႏွစ္ ဆႏၵျပတာကေတာ့ အရင္ႏွစ္ေတြထက္ ႏွစ္ဆေက်ာ္မ်ားတယ္။  ဆႏၵျပျပီး လစာတုိးေတာင္းတာ ဟာ မတတ္သာလုိ႕လုပ္ရတာပါ။ တကယ္ေတာ့ၾကိဳဆိုအားေပးသင့္တဲ့အရာေတာ့မဟုတ္ဘူး။ တကယ္ဆို ဆႏၵျပစရာမလုိပဲကို အလုပ္သမားေတြ လစာ အျပိဳင္တုိးေပးျပီး ေခၚေနရတဲ့ အေနထားမ်ိဳး  ျဖစ္မယ္ဆုိရင္ သိပ္ေကာင္းမယ္။ စက္ရုံအသစ္ေတြဖြင့္ ကၽြမ္းက်င္လုပ္သားေတြ သူ႕ထက္ငါ အျပိဳင္လုေခၚ။ မသြားေစခ်င္ရင္ လစာေတြ အခြင့္ေရးေတြတိုးေပး။ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလုိက္မလဲ။

          အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ေလဘာရုံးမွာ အလုပ္သမားလက္မွတ္၊ အလုပ္သမားမွတ္ပုံတင္ လုပ္ဖုိ႕ တစ္ေန႕တစ္ေန႕ တန္းစီေနၾကတာ ငါးရာေက်ာ္သတဲ့။ ဇုံထဲမွာ အလုပ္သမားလူသစ္ေခၚတဲ့စက္ရုံက မရွိဘူး။ ေဈးကြက္စီးပြားေရးအရ အလုပ္သမားအရမ္းေပါျပီး အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းရွားရင္ အလုပ္သမားေဈး ကက်ေရာ။ ဒီေတာ့ အလုပ္၇ွင္ေတြက ပုံမွန္ ၆ လတစ္ၾကိမ္ တုိးေပးတာက လြဲရင္ ၾကားျဖတ္တုိးေပးဖို႕၊ ဒါမွမဟုတ္ အေျခခံေၾကးတုိးေပးဖုိ႕ ႏွာစီးေနတယ္။ ဒီေတာ့ အလုပ္သမားေတြက ဆႏၵျပၾကတယ္။ ဒီအခါ အခ်ိဳ႕စက္ရုံေတြက ဆႏၵ မျပေစခ်င္လို႕  ဟိုေၾကး ဒီေၾကးေခါင္းစဥ္္တပ္ျပီး ေတာ့ တုိးေပးျပီး မိေအး ႏွစ္ခါမနာ ေအာင္ ေပးၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕စက္ရုံဆုိရင္ အရင္ ရွားပါးစားရိတ္ ၁၅၀၀၀ ေပးတယ္။ ခု ဟုိဟုိဒီဒီက အသံေတြၾကားေနရေတာ့ ေနာက္ထပ္ ရွားပါးစားရိတ္ ၁၂၀၀၀ ထပ္တုိးေပးတယ္။ စုစုေပါင္း ၂၇၀၀၀ ေပါ့။ ဆႏၵျပမွာစိုးလို႕။ ဆႏၵျပရင္ တုိးလဲေပးရမယ္။ အလုပ္လဲပ်က္မယ္။ မိေအးႏွစ္ခါနာမယ္။ ခုလိုအလုိက္တသိ ေပးလိုက္ေတာ့ ကိုယ္ေပးႏိုင္တဲ့ အေနထားလဲေပးလုိ႕ရမယ္။ အဲဒါအျပင္ အိုဗာတုိင္ကိုလည္း နာရီ ၁၂၀ ကို စံအျဖစ္သတ္မွတ္ထားျပီး တကယ္လုိ႕ အလုပ္ရွင္က အိုဗာတိုင္ နာရီ ၁၂၀ ျပည့္ေအာင္ အလုပ္ရွာမေပးႏိုင္ဘူး ဆုိရင္ ကြာဟတဲ့နာရီရဲ႕ တစ္ဝက္ကုိ အလုပ္ရွင္က ျဖစ္ေပးတယ္။ ဥပမာ အိုဗာတုိင္နာရီ ၇၀ ရတယ္ဆုိပါေတာ့ ၁၂၀ ျပည့္ဘုိ႕ ၅၀ နာရီလိုရာမွာ အလုပ္ရွင္က ၂၅ နာရီ ကို သက္သက္ျဖည့္ျပီး ဝန္ထမ္းလစာ အရမ္းနည္းမသြား ေအာင္ လုပ္ေပးတယ္။ 

          အဓိက ကေတာ့ ဆန္ရွင္ေတြျမန္ျမန္ပယ္ဖ်က္၊ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလန္းေတြ ျမန္ျမန္ဝင္လာ။ ႏိုင္ငံတကာက ဖြံ႕ျဖိဳးဆဲႏိုင္ငံေတြကိုေပးတဲ့ အခြင့္အေရးေတြ ဥပမာ ပို႕ကုန္အခြန္ကင္းလြတ္ခြင့္မ်ိဳးေတြ ရရွိလာရင္ အလုပ္သမားေတြ ဆႏၵျပစရာကိုမလိုေအာင္ အဆင္ေျပလာမယ္ထင္ပါတယ္။ အလုပ္ရွင္နဲ႕အလုပ္သမားဟာ ရန္သူမဟုတ္ပါဘူး။ တကယ့္မိတ္ဖက္ျဖစ္ေနရမွာပါ။ ရန္သူလို႕ေတြးတဲ့ အေတြးေခၚမ်ိဳးဟာ  ေတာ္ေတာ္ ေခာတ္ေနာက္က်က်န္ခဲ့တဲ့အေတြးမ်ိဳးျဖစ္ျပီး အလုပ္ရွင္ေတြ ရဲ႕ အခြင့္အလမ္းေတြကို အာဏာနဲ႕  ဖိႏွိပ္ျပီး အတင္းအက်ပ္ ဖိအားေပးရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဘယ္အလုပ္၇ွင္မွ ရင္းႏွီးျမႈတ္ႏွံမွာမဟုတ္ပါဘူး။ အလုပ္ရွင္ေတြ ရင္းႏွီးျမႈတ္ႏွံမႈေတြ ဝင္မလာရင္  နည္းပညာနဲ႕ အလုပ္သမားအခြင့္အလမ္းေတြလည္း ရွားသထက္ရွား ဆင္းရဲသထက္ဆင္းရဲကုန္ၾကျပီး မဆလ ေခာတ္ဦးကို ျပန္ေရာက္သြားႏိုင္ပါတယ္။ 

          အခု အလုပ္သမားေရးရာ အျငင္းပြားမႈ ေျဖရွင္းေရး ဥပေဒ (၂၀၁၂ ခုႏွစ္) ႏွင့္ အလုပ္သမားေရးရာ အျငင္းပြားမႈ ေျဖရွင္းေရးနည္းဥပေဒမ်ား  ဥပေဒ စာအုပ္ထြက္လာပါတယ္။ အဲဒီမွာ ဆႏၵျပစရာ မေက်နပ္ခ်က္ေတြ ရွိလာရင္ အရင္လို အိမ္သာမွာ စာကပ၊္ ခ်က္ခ်င္းဆႏၵျပ၊ အလုုပ္ရွင္ ဘုမသိဘမသိ ၊ အိပ္စပို႕ေတြက နီးေတာ့ ေခါင္းမီးေတာက္   အဲဒီလိုမ်ိဳးမရေတာ့ဘူးလို႕  အရာရွိတစ္ေယာက္ကေျပာပါတယ္။  ဦးစြာ စက္ရုံထဲမွာ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ အလုပ္ရွင္ကိုယ္စားလွယ္  အလုပ္သမားကိုယ္စားလွယ္ေတြပါတဲ့ ျဖန္ေျဖေရး အဖြဲ႕က ဦးစြာ ညွိႏႈိင္းရပါမယ္။ အခ်ိန္ ၃ ရက္ေပးထားပါတယ္။ မေျပလည္ရင္ ျမိဳ႕နယ္ ညွိႏႈိင္းေရးေကာ္မတီနဲ႕ ဆက္ေျဖရွင္းရမယ္။ အဲဒါလည္း ၃ ရက္အခ်ိန္ေပးပါတယ္။ အဆင္မေျပရင္ တုိင္းခုံရုံးရဲ႕ အဆုံးအျဖတ္ယူရမယ္။အခ်ိန္ ၇ ရက္ေပးပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္အတြင္းမွာ ပုံမွန္အလုပ္လုပ္ေနရမွာျဖစ္ျပီး တိုင္းခုံရုံးဆုံးျဖတ္ခ်က္ကိုလည္း မေက်နပ္ဖူးဆုိပါမွ ဆႏၵျပၾကရမွာပါ။ 

          အရင္က ဆႏၵျပတဲ့ေနရာမွာ အလုပ္သမားေတြရဲ႕ လုပ္ခကို အလုပ္မလုပ္ပဲဆႏၵျပေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အျပည့္ေပးရပါတယ္။ မျဖတ္ရဘူး။ ဒီဥပေဒအသစ္မွာေတာ့ no work no pay တဲ့။ ေနာက္ျပီး အရင္ကဆို စက္ရုံတစ္ရုံဟာ ေလ်ာ္ေၾကးေပးႏိုင္တယ္ဆုိတုိင္း ပိတ္ခြင့္မေပးဘူး။ စစ္အစုိးရက စက္ရုံပိတ္လုိ႕ အလုပ္သမားေတြ အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္သြားျပီး အစိုးရအက်ပ္အတည္းျဖစ္မွာကို လက္မခံဘူး။ ခု ဒီမိုကေရစီ စနစ္ဆုိေရာ အိုေက  --  ဥပေဒအတုိင္းေပါ့။ 

          ``ကိုင္း  အနာဂတ္  ငါတုိ႕ျမန္မာအလုပ္သမားေတြရဲ႕ ကံၾကမၼာ အနည္းဆုံးေပးရမယ့္ အေျခခံလစာ ဥပေဒ ျမန္ျမန္ထြက္ပါမွ  ဒါမွမဟုတ္  ရင္းႏွီးျမႈတ္ႏွံမႈေတြ ျမန္ျမန္ဝင္ပါမွ  အသက္ရႈေခ်ာင္မယ္လို႕ ထင္ပါတယ္``

ကိုစိုးႏိုင္

No comments:

Post a Comment